Rejestracja: 501 512 922
email: centrumneuro@gmail.com
Jesteś tutaj: Strona główna Artykuły - ADHD ZA Autyzm Współpraca pomiędzy rodzicami i szkołą

Współpraca pomiędzy rodzicami i szkołą

Trudne zachowania dzieci z zaburzeniami rozwojowymi powodują w ich otoczeniu wzrost ekspresji negatywnych emocji, wzrost poczucia bezradności, potrzebę zrozumienia i poszukiwania przyczyn występowania uciążliwych zachowań. Często osoby dorosłe napotykające na zachowania dzieci odbierają je jako formę przeciwstawiania się, braku chęci do współpracy, czy wreszcie braku nabycia odpowiednich norm w środowisku rodzinnym.

Często za takie zachowania uważane są:

  • wiercenie się;
  • zajmowanie się czymś innym na lekcji zamiast pisania;
  • podejmowanie innych czynności zamiast wykonywania poleceń;
  • powracanie do trudnego zachowania po chwili poprawy;
  • impulsywne komentarze;
  • gderanie pod nosem;
  • zapominanie prac domowych.

Narastanie trudności z trudnymi zachowaniami wywołuje konflikty między domem a szkołą:

  • wzajemne obwinianie się rodzica i nauczyciela za trudne zachowanie;
  • przerzucanie się odpowiedzialnością;
  • komentowanie przez dorosłych metod wychowawczych stosowanych drugim środowisku ( „co oni w tej szkole wymyślają; mama cię nie wychowała”);
  • utratę wzajemnego zaufania.

Dodatkowo trudności w porozumieniu się dorosłych powodują narastanie problemów z zachowaniem się dzieci, dzieci utrwalają negatywne wzorce zachowania, coraz częściej towarzyszą im negatywne myśli automatyczne („jestem beznadziejny”, „jestem niegrzeczny”), coraz trudniej wkładać im wysiłek w pokonywanie negatywnych objawów.

Sposobem na poprawę tej sytuacji jest poprawa porozumienia pomiędzy domem, a szkołą.

Można ją osiągnąć starając się utrzymywać stały kontakt pomiędzy domem i szkołą.

Kontakt ułatwiają:

  • skupienie się na konkretnych trudnych zachowaniach;
  • nastawienie na współdziałanie w tworzeniu planu modyfikacji trudnych zachowań;
  • znajomość objawów i trudności występujących u dzieci;
  • znajomość technik radzenia sobie z trudnymi zachowaniami (krótki polecenia, wzmocnienia pozytywne, systemy przywilejów, zasady i konsekwencje, opanowywanie sytuacji wysyconych dużym ładunkiem emocjonalnym);
  • tworzenie środowiska opartego na jasnych konkretnych zadaniach dostosowanych do najsłabiej kontrolujących zachowanie dzieci,
  • stosowanie tych samych jasnych zasad do wszystkich dzieci w klasie;
  • umiejętność spojrzenia na trudne zachowanie w kontekście czynników je wywołujących oraz czynników, które je wzmacniają;
  • stworzenie systemu przywilejów, które mogą uzyskiwać wszyscy członkowie interakcji

We wspólnej pracy pomaga też ustrukturalizowanie kontaktów pomiędzy domem a szkołą, a czasami współudział terapeuty dziecka w tworzeniu planu modyfikacji zachowań i ustalaniu form współpracy. Wspólne działanie dorosłych, których celem jest nauczenie dziecka pozytywnych zachowań przynosi poprawę funkcjonowania i lepszą kontrolę trudnych zachowań dziecka.

Proponowane sposoby współpracy środowiska domowego i szkoły:

  • szkolenie w behawioralnych metodach modyfikacji zachowań (nauczyciele, rodzice);
  • częste regularne spotkania służące omówieniu stanu pracy nad zachowaniami, pozytywnych zachowań i trudności;
  • zeszyt korespondencji – zawierający przede wszystkim informacje o pozytywnych zachowaniach, o postępach pracy, wykonanych zadaniach i stosowaniu się do reguł w szkole, informacje o trudnych zachowaniach wraz z informacją o poniesionych konsekwencjach, które mają pomóc dziecku skorygować niewłaściwe zachowanie;
  • dziennik elektroniczny – zawierający wzmocnienia pozytywne, zadania domowe, zakres materiału do powtórzenia, pilne informacje dla rodziców;
  • korespondencja z terapeutą dziecka – najlepiej poprzez ręce rodziców, listy, opinie, podpowiedzi jak pracować konkretnym zachowaniem, obserwacje, sygnały dotyczące zmian w zachowaniu dziecka na terenie szkoły;
  • bieżące rozwiązywanie problemów – spotkanie nauczyciel – rodzic służące ustaleniu planu wspólnego działania, który przedstawiony tanie dziecku
  • monitorowanie pracy i zachowania dziecka za pomocą plusów (monitorowanie zachowania i pracy na każdej lekcji, czasami zapisywanie obserwacji co 15 minut);
  • wspólne spotkania robocze – rodzice, nauczyciele, terapeuci – służące opracowywaniu systemów współpracy pomiędzy domem, a szkołą.
  • konieczne jest stałe monitorowanie włączonych metod – ocena każdego dnia, jakie zachowania ulegają poprawie, jakie pozostają trudne.
  • omawianie z dzieckiem postępów w pracy;
  • ustalenie wspólnych dla domu i pracy metod reagowania na zachowanie trudne i sposobów ich modyfikowania

              Magdalena Skotnicka-Chaberek

Jesteś tutaj: Strona główna Artykuły - ADHD ZA Autyzm Współpraca pomiędzy rodzicami i szkołą